życie umysłowe

Najlepszy blog o rzeczach oczywistych. Niby oczywistych

Uchodźca we własnym kraju

Uchodźca we własnym kraju. Poza dalszą rodziną i znajomymi wszyscy musieli brać mnie za Syryjczyka. Dalsza rodzina przypuszczała, że zmieniłem religię 
                               

Uchodźca we własnym kraju. Taki status zdobyć  łatwo i trudno jednocześnie. Łatwo, bo wystarczy mieć taką czapkę, jak mam na zdjęciu. A trudno, bo nie wiem, gdzie dziś ją można kupić.
Ja kupiłem  na Jarmarku Dominikańskim dwa miesiące temu. Wtedy jeszcze nikt o uchodźcach nie słyszał. Szkoda, że nie przewidziałem. Kupiłbym dla całej rodziny. Przebrałbym i chodzilibyśmy po ulicach prosząc o wsparcie.

Kupiłem u kobiety noszącej na twarzy dziedzictwo dumnego Związku Radzieckiego. Musiała pochodzić z byłych republik południowych. Targowałem się, a łatwo nie było, bo córeczka się wydzierała, żebym nie kupował, bo obciach, bo nie mam już dwudziestu lat, żeby wzbudzać na ulicy sensację. Że ona ze mną w tej czapce publicznie się nie pokaże.
Miało dziecko rację. Wczoraj wyjechałem na rowerze w tej czapce „na miasto”. Nie, żeby zaraz wszyscy rzucili się mnie linczować. Nic z tych rzeczy. Dopiero po pewnym czasie zorientowałem się, że coś jest nie tak, że wszyscy, dosłownie wszyscy dziwnie mi się przyglądają. Z opóźnieniem, bo z opóźnieniem, ale dotarło do mnie, że biorą mnie za uchodźcę. Muzułmanina, który przyjechał gwałcić ich żony i córki.
Z tym gwałceniem, oczywiście, przesadzam. Tak naprawdę nie wiem, co myśleli. Tylko jedna starsza pani zapytała mnie, czy to prawda, ze muslimy (tak powiedziała!) idą do raju, jak zabiją katolika. Odpowiedziałem, że jest to prawda, ale jeden katolik to trochę mało, bo za jednego katolika dostaje się w raju do posługi tylko jedną dziewicę, tak starą jak ona. No, chyba, że się zabije Polaka-katolika. Polak-katolik jest w raju liczony za czterech katolików zwyczajnych.
Ale były też reakcje przesympatyczne. W siedzibie NFZ-tu zapytałem o toaletę, a strażnik nie dość, ze udzielił mi wyczerpującej i uprzejmej niezwykle odpowiedzi, to prawie że osobiście odprowadził mnie na sedes. I pokazał, gdzie jest kran z bieżącą wodą. Może myślał, że jak Muzułmanin będę podcierał się ręką?
Tu Hitler był

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 28 Wrzesień 2015 by in Bez kategorii.

Kategorie

życie umysłowe na facebooku

Follow życie umysłowe on WordPress.com

Kategorie

życie umysłowe na facebooku

Statystyki bloga

  • 527,752 hits
%d bloggers like this: